KONKURS KIBICOWSKI. Pokaż, jak kibice Twojego kraju wspierają swoją drużynę!

[Peter Grüner]

KONKURS KIBICOWSKI
Pokaż, jak kibice Twojego kraju wspierają swoją drużynę!

Piłka nożna to nie tylko zawodnicy walczący na murawie. To także kibice, którzy swoim dopingiem dodają reprezentacji sił i tworzą niezapomnianą atmosferę największego piłkarskiego święta mikroświata.

Zapraszamy wszystkich mieszkańców mikroświata do udziału w Konkursie Kibicowskim. Pokażcie, jak w Waszym kraju przeżywa się mundialowe emocje! Strefy kibica, wspólne oglądanie meczów, flagi, szaliki, śpiewy, radość po zdobytych bramkach czy nerwy w decydujących momentach - ogranicza Was jedynie wyobraźnia.

Zasady konkursu

⚽ Każdy uczestnik może zgłosić jedną pracę konkursową, przedstawiającą kibiców wspierających reprezentację swojego państwa.
⚽ Dopuszczalne są:
- prace wykonane samodzielnie,
- grafiki stworzone z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI).
⚽ Do każdej pracy obowiązkowo należy dołączyć krótki opis lub narrację, przedstawiającą sytuację widoczną na ilustracji.
⚽ Niech nie będzie żadnych wątpliwości, komu biją serca Waszych kibiców! Każda praca musi zawierać informację, której reprezentacji poświęcony jest doping, a dołączona narracja powinna opowiadać historię przedstawionej sceny i oddać emocje towarzyszące wspólnemu kibicowaniu.

Terminy

📅 Zgłaszanie prac: do 19 sierpnia 2026 r., godz. 23:59.
ZGŁASZAĆ PRACE NALEŻY W TYM WĄTKU

🗳️ Głosowanie: odbędzie się w dniach 20–21 sierpnia 2026 r. na forum Republiki Bialeńskiej. O wyborze zwycięzców zdecyduje cała mikroświatowa społeczność.

Niech wygrają kibice, którzy najlepiej pokażą swoją pasję, kreatywność i miłość do narodowych barw! Udowodnijcie, że v-mundial rozgrywa się nie tylko na boisku, ale również na trybunach, w strefach kibica i wszędzie tam, gdzie wspólnie przeżywa się piłkarskie emocje.

Powodzenia i do boju! 🏆⚽

[Peter Grüner]

Roskwa czeka na pierwszy gwizdek!

Roskwa już od wczesnych godzin popołudniowych pulsowała mundialowymi emocjami. Na Placu Czerwonym, który na czas XXVIII v-mundialu przemienił się w największą strefę kibica w kraju, zaczęły gromadzić się tysiące mieszkańców ze wszystkich zakątków Rusowii. Rodziny z dziećmi, studenci, seniorzy, całe grupy przyjaciół i zorganizowane fankluby przyszły wspólnie przeżyć historyczny moment -
- pierwszy występ reprezentacji Rusowii na tegorocznym mundialu.

Plac wypełniły biało-złoto-czerwone flagi, szaliki z napisem "RUSOWIA” oraz transparenty z hasłami "Naprzód, Rusowio!” i "Roskwa kibicuje Sbornej!”. Nad głowami kibiców powiewały setki narodowych barw, a z głośników rozbrzmiewały pieśni patriotyczne i stadionowe przyśpiewki. W rytm bębnów i wspólnego dopingu cały tłum skandował nazwę reprezentacji, tworząc atmosferę godną meczu otwarcia największego piłkarskiego święta mikroświata.

Ogromnym zainteresowaniem cieszyły się oficjalne maskotki XXVIII v-mundialu, które przez cały wieczór spacerowały po strefie kibica. Zarówno dzieci, jak i dorośli ustawiali się w długich kolejkach, by zrobić sobie z nimi pamiątkowe zdjęcie. Co chwilę błyskały flesze aparatów i telefonów, a maskotki z uśmiechem pozowały, przybijały piątki najmłodszym i zachęcały wszystkich do jeszcze głośniejszego dopingu dla Rusowii.

Centralnym punktem strefy był monumentalny telebim, na którym wyświetlano odliczanie do pierwszego gwizdka. Z każdą upływającą minutą napięcie rosło. Kibice śledzili przedmeczowe studio, analizowali skład reprezentacji i żywo komentowali szanse swojej drużyny. Wokół działały stoiska z pamiątkami v-mundialu, punkty gastronomiczne oraz strefy animacji dla najmłodszych, dzięki czemu wydarzenie stało się prawdziwym piłkarskim świętem dla całych rodzin.

Gdy zegar na telebimie zbliżał się do zera, tysiące szalików jednocześnie powędrowało w górę. Plac Czerwony zamienił się w morze biało-złoto-czerwonych barw, a donośne okrzyki „RUSOWIA! RUSOWIA! RUSOWIA!” niosły się daleko poza centrum Roskwy. W tej chwili nie było już znaczenia, z którego regionu pochodził każdy z obecnych - wszyscy byli jedną drużyną, zjednoczoną wokół swojej reprezentacji. Tak rozpoczęło się wspólne przeżywanie pierwszego meczu Rusowii na XXVIII v-mundialu.

[Vratislav Vondráček]

Wieczór przed kolejnym spotkaniem XXVIII Mistrzostw Mikroświata. Zarówno w Pradze, jak i w Bratysławie od wczesnych godzin wieczornych panuje wyjątkowa atmosfera. Ulice obu miast wypełniają się czechosłowackimi kibicami, którzy wspólnie przygotowują się do najważniejszego wydarzenia następnego dnia.
 

Praha – serce czechosłowackiego dopingu

W Pradze pierwsze grupy kibiców pojawiają się na ulicach jeszcze przed zachodem słońca. Z centrum miasta dobiegają śpiewy, a na placach i w okolicach stadionu gromadzą się setki osób ubranych w narodowe barwy. Powiewają biało-czerwono-niebieskie flagi, a nad tłumem unoszą się szaliki z napisem „ČESKOSLOVENSKO”.

Przy Moście Karola można spotkać zarówno młodych kibiców, którzy po raz pierwszy przeżywają tak wielkie sportowe emocje, jak i starszych mieszkańców Pragi, którzy wspominają dawne mecze reprezentacji. Rozmowy o piłce mieszają się ze śpiewem i okrzykami. Co chwilę z tłumu można usłyszeć:

 

„Československo, do toho!”

Praga tej nocy żyje jednym tematem. W witrynach pojawiają się flagi, na balkonach wiszą narodowe barwy, a kolejne grupy kibiców kierują się w stronę miejsc, gdzie organizowane są wspólne spotkania przedmeczowe. W powietrzu czuć oczekiwanie – nikt jeszcze nie wie, jaki będzie wynik, ale wszyscy wierzą, że reprezentacja jest w stanie odnieść zwycięstwo.

Bratislava – duch słowackiej części republiki

 

Tego samego wieczoru podobny obraz można zobaczyć w Bratysławie. Miasto również przybiera czechosłowackie barwy. W centrum, w pobliżu Zamku Bratysławskiego i nad Dunajem, gromadzą się kibice ze słowackiej części republiki.

Obok czechosłowackich flag pojawiają się symbole Bratysławy i słowackiej części wspólnej ojczyzny. Kibice śpiewają, rozmawiają o jutrzejszym spotkaniu i wymieniają się szalikami. Wśród tłumu można usłyszeć zarówno czeski, jak i słowacki, jednak wszystkich łączy ten sam okrzyk:

„Československo, do boja!”

Nad Dunajem zapada zmrok, a światła miasta odbijają się w wodzie. W oddali widać oświetlony zamek, a ulice wypełniają się ludźmi zmierzającymi na wspólne spotkania kibiców. Bratysława pokazuje, że emocje związane z reprezentacją nie należą wyłącznie do jednego miasta – są wspólnym przeżyciem całego Czechosłowackiego narodu.

Jedna reprezentacja – dwa miasta

Choć Praga i Bratysława znajdują się w różnych częściach republiki, tego wieczoru dzieli je jedynie odległość. W obu miastach powiewają te same flagi, śpiewane są te same pieśni i powtarzany jest ten sam okrzyk.

W Pradze tłum kibiców gromadzi się w cieniu zabytkowych wież i nad Wełtawą. W Bratysławie – nad Dunajem, pod Zamkiem Bratysławskim i wśród świateł miasta. Dwa miasta, dwie wielkie tradycje i jedna wspólna drużyna.

To właśnie ta atmosfera jest najważniejsza. Mistrzostwa nie są dla czechosłowackich kibiców wyłącznie turniejem piłkarskim. Są okazją do wspólnego świętowania, spotkania ludzi z różnych części republiki i pokazania, że niezależnie od tego, czy doping rozbrzmiewa nad Wełtawą, czy nad Dunajem, wszyscy stoją za tą samą reprezentacją. Kiedy wieczór dobiega końca, ulice powoli pustoszeją. Flagi nadal powiewają na balkonach, szaliki pozostają na ramionach, a w oddali wciąż można usłyszeć pojedyncze grupy kibiców śpiewające:

„Československo, do toho a boja!”

Jutro nadejdzie mecz. Dziś jednak cała Czechosłowacja żyje nadzieją na zwycięstwo.

Praha i Bratislava. Wełtawa i Dunaj. Jedna republika, jedna reprezentacja i jedno wspólne marzenie – zwycięstwo Czechosłowacji.

 

[Andrzej Ordyński]

Bialenia walczy do końca – ostatni mecz, ostatnia duma!

Na Placu Zielonym w Wolnogradzie zebrały się tłumy kibiców, choć atmosfera była wyraźnie inna niż podczas wcześniejszych spotkań. To już ostatni mecz Bialenii na XXVIII v‑mundialu, mecz o honor - i każdy obecny wiedział, że właśnie teraz drużyna potrzebuje dopingu najbardziej.

Plac wypełniły biało‑zielone flagi, szaliki i transparenty z hasłami "Gramy do końca!”, "Pokażcie charakter!” i "Bialenia się nie poddaje!”. Kibice śpiewali głośniej niż zwykle, jakby chcieli zagłuszyć rozczarowanie wcześniejszymi wynikami. W powietrzu mieszały się emocje: determinacja, nadzieja, lekka gorycz, ale przede wszystkim duma z narodowych barw.

Maskotki v‑mundialu przechadzały się między ludźmi, przyciągając dzieci i dorosłych. Tym razem zdjęcia robiono nie tylko dla zabawy, lecz także po to, by uchwycić moment wspólnego wsparcia, pokazania, że Bialenia stoi za swoją reprezentacją niezależnie od tabeli.

Przy fontannie ustawiono telebim, na którym rozpoczęło się odliczanie do pierwszego gwizdka. Kibice analizowali skład, komentowali zmiany i zastanawiali się, czy drużyna zdoła jeszcze pokazać charakter. Wokół działały stoiska z pamiątkami i punkty gastronomiczne, ale tym razem kolejki były krótsze — większość ludzi skupiała się na meczu, na tej jednej, ostatniej szansie.

Gdy zegar zbliżył się do zera, tysiące szalików powędrowało w górę. Nad placem poniósł się potężny okrzyk:
"BIALENIA! WALCZYMY DO KOŃCA!”

W tej chwili nie liczyły się wcześniejsze wyniki. Liczyła się tylko solidarność, wierność barwom i wiara, że reprezentacja pokaże serce do gry — nawet jeśli to już tylko mecz o honor.
.

[Peter Grüner]

KOMUNIKAT ORGANIZATORA

Drodzy Fani Piłki Kopanej!

W związku z dużym zainteresowaniem oraz prośbami o dodatkowy czas na dopracowanie zgłoszeń, podjęliśmy decyzję o wydłużeniu czasu na zgłaszanie prac w Konkursie Kibicowskim o 2 dni.

📅 Nowy termin zgłaszania prac: do 21 sierpnia 2026 r., godz. 23:59.
🗳️ Nowy termin głosowania: odbędzie się w dniach 22–23 sierpnia 2026 r. na forum Republiki Bialeńskiej.

Czekamy na Wasze wyjątkowe prace pokazujące piłkarskie emocje i doping kibiców! Do dzieła! ⚽🏆

[Heinz-Werner Grüner]

My skromnie, bo za mało czasu...
 

[Fatima Popow-Chojnacka]

Niezwykły wieczór na Słonecznym Wybrzeżu, gdzie plaża zamieniła się w ogromną strefę kibica. Tysiące mieszkańców lenna zgromadziło się nad brzegiem morza, aby wspólnie oglądać mecz reprezentacji Starosarmacji. Nad plażą znajduje się wielki telebim, na którym rozgrywa się spotkanie, a wzrok wszystkich skierowany jest ku niemu.

Właśnie zachodzi słońce, zalewając niebo ciepłymi barwami, a jego ostatnie promienie odbijają się w spokojnej tafli wody. Nad morzem rozbrzmiewają okrzyki kibiców, śpiewy i doping. W tłumie powiewają sarmackie barwy i flagi Starosarmacji, a każdy kolejny moment meczu wywołuje falę emocji.

Pośród tysięcy kibiców pojawiają się race, których czerwone światło tworzy niezwykłą migoczącą poświatę. Dym unosi się nad tłumem, mieszając się z wieczornym powietrzem i światłem zachodzącego słońca. Cała plaża wygląda jak jedno wielkie, żyjące serce bijące w rytmie meczu.

To szczególne miejsce ma również osobisty wymiar – lenno należy do trenerki reprezentacji Starosarmacji, JKW Fatimy Popow-Chojnackiej. Dlatego dla jego mieszkańców kibicowanie tej drużynie jest czymś więcej niż zwykłym oglądaniem meczu. To wyraz przywiązania do swojej ziemi, dumy i wspólnoty. Tego wieczoru wszyscy, niezależnie od wieku, spotykają się na plaży, by jednym głosem wspierać swoją reprezentację.

Słoneczne Wybrzeże staje się więc miejscem, w którym sport łączy ludzi. Zachodzące słońce, morze, tysiące kibiców, światła rac i wspólny doping tworzą obraz pełen emocji – wspomnienie wieczoru, w którym cała społeczność lenna stanęła razem za Starosarmacją.

“Hej, Starosarmacjo!
Całe Wybrzeże dzisiaj z Wami!
Słońce nad morzem,
wiatr niesie śpiew,
Starosarmacja wygra ten mecz!”