Twierdza Zarakacka

[Piotr de Zaym]

Ruiny Twierdzy Zarakackiej, zwanej też Fortalesa de Zarakata, nieodmiennie przyciągają turystów. Choć nazwa jest myląca - umowa między Baronią Zarakata a
właścicielem Pałacu św. Małgorzaty, Panem Wyspy św. Małgorzaty, hr. Emmanuelem de Briey została zawarta dopiero w XVIII wieku. 
Przypomnę, że w 1689 r. wypłynęła z Hasselandu w morze fluita "Święta Małorzata". Płynęła, ale zaskoczyła ich burza, a potem flauta i znów burza. Po wielu dniach zostało im już niewiele wody i bardzo mało żywności. Zobaczyli wyspę. I wylądowali na niej, ale statek został fatalnie uszkodzony o podmorskie skały.
Na wyspie żyło kilkudziesięciu spokojnych tubylców. Wydawało się, że uda się naprawić statek - ale minął rok i prace trwały. Dowodzący wyprawą Juliusz de Briey postanowił nazwać wyspę - Święta Małgorzata, a przy pomocy tubylców zaczął budować dom.
Juliusz de Briey, tytułujący się hrabią (na wyrost, bo przecież jego ojciec żył), ks. Jan Habbana, a także Piotr Ertserbach, powołali w 1693 Dyrekcyę Generalną Wyspy Święta Małgorzata - nazwa została w 1701 r. zmieniona na Prefekturę Generalną. Trzyosobowa DG oglosiła wkrótce niezależność od wszystkich państw i wybrała Przełożonego Wyspy (znów - nazwa zmieniona potem na Prefekta Generalnego), oczywiście hr. de Briey.
W 1702 r. na Wyspę napadli piraci. Zginęlo 7 ludzi mieszkańców i 19 piratów; 5 piratów wzięto do niewoli - po 3 latach robót w kajdanach zostali zwolnieni i zostali mieszkańcami Wyspy. Prefektura Generalna uznała, że hr. de Briey tak znakomicie kierował obroną, że nalezy mu się tytuł markiza; jednemu z mieszkańców nadała tytuł barona.
W połowie XVIII w. Wyspa św. Małgorzaty została "poddana Baronii Zarakata", a jej mieszkańcy stali się obywatelami Baronii Zarakata. Markiz Emmanuel de Briey został dożywotnio Namiestnikiem Wielkiego Mistrza. Stara i mocno zniszczona twierdza została przejęta przez Zarakatę - umieszczono w niej 3 armaty 12-funtowe, a załoga liczyła z początku 12, a potem 18 ludzi, w tym 3 przysłanych z Zarakaty, a pozostali byli miejscowi. 
Cdn.