Uchwała Powszechnego Kongresu Ludowego - zasady publikacji w Buletynie Ustaw

[Meliodas]

 

UCHWAŁA POWSZECHNEGO KONGRESU LUDOWEGO
- ZASADY PUBLIKACJI W BIULETYNIE USTAW

z dnia 18 marca 2026 r.

Rozdział I
[Postanowienia ogólne o Biuletynie Ustaw]

Artykuł 1. [Przepisy początkowe]

Niniejsza uchwała określa zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych oraz innych aktów prawnych.

Artykuł 2. [Ogłaszania aktów prawnych]

Ogłoszenie aktu prawnego w Biuletynie Ustaw jest obowiązkowe i niezwłoczne.

Artykuł 3. [Próżnowanie ustaw]

1. Akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w Biuletynie Ustaw wchodzą w życie z chwilą ogłoszenia, chyba że dany akt prawny określi termin dłuższy.

2. Przepisy ust. 1 nie wyłączają możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie.

Artykuł 4. [Publikowanie aktów prawnych]

1. Za publikację:

1) aktów uchwalonych przez Powszechny Kongres Ludowy i ratyfikowanych traktatów międzynarodowych odpowiedzialny jest Sekretarz Generalny Powszechnego Kongresu Ludowego;

2) rozporządzeń, postanowień i innych decyzji na podstawie przepisów odpowiedzialny jest dany organ wydający dany akt prawny;

2. Za utrzymanie porządku w Biuletynie Ustaw odpowiedzialni są Sekretarz Generalny Powszechnego Kongresu Ludowego oraz Prezydent Republiki Bialeńskiej.

3. Biuletyn Ustaw stanowi osobny dział na forum Republiki Bialeńskiej.
 

Rozdział II
[Zasady techniki prawodawczej]

Artykuł 5. [Definicja techniki prawodawczej]

1. Zasady i reguły konstruowania aktów normatywnych nazywa się techniką prawodawczą.

2. Autorzy w projektach ustaw są zobowiązani do stosowania się do zasad techniki prawodawczej określonych w niniejszej uchwale.

3. Sekretarz Generalny Powszechnego Kongresu Ludowego może odrzucić projekt ustawy podczas procesu legislacyjnego przed ogłoszeniem debaty, jeśli nie zastosowano w niej zasad techniki prawodawczej.

Artykuł 6. [Zasady techniki prawodawczej]

1. Przepisy ustawy redaguje się zwięźle i syntetycznie, unikając nadmiernej szczegółowości, a zarazem w sposób, w jaki opisuje się typowe sytuacje występujące w dziedzinie spraw regulowanych tą ustawą.

2. Przepisy ustawy redaguje się tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy.

3. Przepisy w ustawie redaguje się zgodnie z powszechnie przyjętymi regułami składni języka polskiego, unikając zdań wielokrotnie złożonych.

4. W ustawie należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi (określeniami) w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu.

5. Do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami.

6. W ustawie nie zamieszcza się wypowiedzi, które nie służą wyrażaniu norm prawnych, a w szczególności apeli, postulatów, zaleceń, upomnień oraz uzasadnień formułowanych norm.

7. Ustawa powinna wyczerpująco regulować daną dziedzinę spraw, nie pozostawiając poza zakresem swego unormowania istotnych fragmentów tej dziedziny.

8. Ustawa powinna być tak skonstruowana, aby od przyjętych w niej zasad regulacji nie trzeba było wprowadzać licznych wyjątków.

9. W ustawie nie zamieszcza się przepisów, które regulowałyby sprawy wykraczające poza wyznaczony przez nią zakres przedmiotowy (stosunki, które reguluje) oraz podmiotowy (krąg podmiotów, do których się odnosi).

10. Ustawa nie może zmieniać lub uchylać przepisów regulujących sprawy, które nie należą do jej zakresu przedmiotowego lub podmiotowego albo się z nimi nie wiążą.

11. Ustawa nie może powtarzać przepisów zamieszczonych w innych ustawach.

Artykuł 7. [Budowa ustawy]

1. Ustawa zawiera:
1) nagłówek;
2) przepisy merytoryczne;
3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

2. W nagłówku ustawy w oddzielnych wierszach zamieszcza się:
1) rodzaju i tytuł aktu, w tym ogólne określenie przedmiotu ustawy;
2) datę ustawy.

3. Datę ustawy poprzedza się zwrotem "z dnia", a następnie zamieszcza się wskazanie dnia zapisanego cyframi arabskimi, nazwę miesiąca określoną słownie oraz wskazanie roku zapisanego cyframi arabskimi ze znakiem "r.", jako skrótem wyrazu "rok".

4. Przedmiot ustawy określa się możliwie najzwięźlej, jednakże w sposób adekwatnie informujący o jej treści.

5. Określając przedmiot ustawy, nie przytacza się tytułów innych ustaw, z wyjątkiem ustawy zmieniającej inną ustawę, w których podaje się odpowiednio tylko przedmiot ustawy zmienianej.

6. Określenie przedmiotu ustawy może być:
1) opisowe - rozpoczynające się od wyrazów "o", pisanego małą literą;
2) rzeczowe - rozpoczynające się od wyrazów "Kodeks", "Prawo" albo "Ordynacja", pisanych wielką literą, w przypadku gdy ustawa wyczerpująco reguluje obszerną dziedzinę spraw.

7. Przepisy końcowe zamieszcza się w następującej kolejności:
1) przepisy uchylające;
2) przepisy o wygaśnięciu mocy ustawy;
3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

Artykuł 8. [Systematyka przepisów w aktach prawnych]

1. Podstawową jednostką redakcyjną ustawy jest artykuł.

2. Każdą samodzielną myśl ujmuje się w odrębny artykuł.

3. Jeżeli samodzielną myśl wyraża zespół zdań, dokonuje się podziału artykułu na ustępy.

4. Podział artykułu na ustępy wprowadza się także w przypadku, gdy między zdaniami wyrażającymi samodzielne myśli występują powiązania treściowe, ale treść żadnego z nich nie jest na tyle istotna, aby wydzielić ją w odrębny artykuł.

5. W obrębie artykułu (ustępu) zawierającego wyliczenie wyróżnia się dwie części: wprowadzenie do wyliczenia oraz punkty. Wyliczenie może kończyć się częścią wspólną, odnoszącą się do wszystkich punktów.

6. W obrębie punktów można dokonać dalszego wyliczenia, wprowadzając litery.

7. Ustęp oznacza się cyfrą arabską z kropką bez nawiasu z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu.

8. Punkt oznacza się cyfrą arabską, z nawiasem z prawej strony, z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu albo ustępu.

9. Litery oznacza się małymi literami alfabetu łacińskiego, z nawiasem z prawej strony z zachowaniem ciągłości alfabetycznej w obrębie punktu.

10. Każdy punkt kończy się średnikiem, a ostatni kropką.

Artykuł 9. [Zmiana (nowelizacja) ustawy]

1. Zmiana (nowelizacja) ustawy polega na uchyleniu niektórych jej przepisów, zastąpieniu niektórych jej przepisów przepisami o innej treści lub brzmieniu albo na dodaniu do niej nowych przepisów.

2. Przepisy ustawy zmienia się:
1) odrębną ustawą zmieniającą;
2) przepisem zmieniającym zamieszczonym w innej ustawie.

3. Przepisy ustawy zmienia się przepisem wyraźnie wskazującym dokonywane zmiany.

4. Zmieniany przepis ustawy przytacza się w pełnym nowym brzmieniu, choćby zastępowano w nim, dodawano albo eliminowano tylko jeden wyraz.

5. Jeżeli do tekstu ustawy dodaje się nowy artykuł lub ustęp, zachowuje się dotychczasową numerację, dodając do numeru nowego artykułu lub ustępu małą literę alfabetu łacińskiego, z zachowaniem ciągłości alfabetycznej.

Artykuł 10. [Tekst jednolity]

1. Organ publikujący akt prawny zobowiązany jest do stworzenia tekstu jednolitego na podstawie ustawy zmieniającej oraz opublikowania go pod starą ustawą.

2. Do tekstu jednolitego nie wprowadza się zmian, które nie zostały wyraźnie sformułowane w ustawie zmieniającej.

Artykuł 11. [Akty wykonawcze (rozporządzenia)]

1. W rozporządzeniu zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym (upoważnieniu ustawowym).

2. W rozporządzeniu nie zamieszcza się przepisów karnych oraz przepisów odsyłających do przepisów karnych.

3. W nagłówku rozporządzenia w oddzielnych wierszach zamieszcza się:
1) oznaczenie rodzaju aktu;
2) nazwę organu wydającego rozporządzenie;
3) określenie przedmiotu rozporządzenia;
4) datę rozporządzenia.

4. Tekst rozporządzenia rozpoczyna się od przytoczenia przepisu ustawy zawierającego upoważnienie ustawowe, jako podstawy prawnej wydania rozporządzenia.

5. Jeżeli w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia wskazano ministra określonego nazwą działu administracji rządowej, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny, mocą którego minister wydający to rozporządzenie kieruje działem administracji rządowej wskazanym w upoważnieniu ustawowym.

6. Jeżeli właściwość organu wskazane w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia przejął inny organ albo jeżeli organ wskazany w upoważnieniu ustawowym przestał istnieć, a jego kompetencje przejął inny organ, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny przekazujący kompetencje organu wskazanego w przepisie upoważniającym organowi wydającemu rozporządzenie.

7. Rozporządzenie można zmienić rozporządzeniem późniejszym, wydanym na podstawie tego samego, nadal obowiązującego przepisu upoważniającego przez organ, który wydał rozporządzenie zmieniane, albo przez organ, który przejął właściwość organu, który wydał rozporządzenie zmieniane.

8. Rozporządzenie wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

9. Do projektów rozporządzeń stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 8, ust. 1-10, z tym że podstawową jednostką redakcyjną rozporządzenia jest paragraf.

Artykuł 12. [Uchwały Powszechnego Kongresu Ludowego]

1. Uchwały Powszechnego Kongresu Ludowego są wydawane na podstawie przepisów ustaw albo z inicjatywy własnej, jeśli regulują wewnętrzne zasady funkcjonowania organu lub stanowią element narracyjny.

2. W uchwale nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń.

3. Tekst uchwały rozpoczyna się od wskazania przepisu prawnego, na podstawie którego uchwała jest wydawana.

4. Do projektów uchwał stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 11, ust. 3, pkt. 1-4; art. 11 ust. 8 oraz art. 8, ust. 1-10, z tym że podstawową jednostką redakcyjną uchwały jest paragraf.
 

Rozdział III
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 13. [Wejście w życie ustawy]

Uchwała Powszechnego Kongresu Ludowego wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Sekretarz Generalny Powszechnego Kongresu Ludowego
(-)Meliodas